Een vlamdetectiesysteem of vlammenmelder bestaat uit een besturingssysteem dat bewegend licht detecteert. Worden er in dit licht sporen van infrarood- (IR) of ultraviolet straling (UV) gedetecteerd, treedt het alarm in werking. Door zijn werking is een vlamdetectiesysteem uiterst geschikt voor ruimten waar stoom, rook of nevel aanwezig is. Een traditioneel branddetectiesysteem is minder betrouwbaar in deze ruimten.
Hoeveel vlamdetectiesystemen u nodig heeft, hangt af van het te beveiligen oppervlak. Ze worden zowel ingezet voor gehele ruimten als voor objectbewaking. Het is van groot belang het type vlammenmelder te kiezen die past bij de aanwezige stoffen en hun specifiek stralingspatroon.
De sensoren van een vlamdetectiesysteem reageren op stoffen met een kenmerkend stralingspatroon. Brandende waterstof, magnesium, zwavel en ammoniak hebben een hoge UV-straling maar geen IR-straling.
Brandende koolwaterstoffen zoals hout, kunststof, alcohol en olie, alsook producten uit deze stoffen zoals aardgas, propaan en butaan, produceren zowel UV- als IR-straling. Het vlamdetectiesysteem detecteert deze tijdig, zodat de brandschade achteraf beperkt blijft.
Elke brandende stof heeft een kenmerkend stralingspatroon. Brandende waterstof bijvoorbeeld heeft een hoge UV-uitstraling, maar geen IR-uitstraling. Dit geldt ook voor magnesium, zwavel en ammoniak.
Brandende koolwaterstoffen zoals hout, kunststof, alcohol, olie en de producten uit deze stoffen zoals aardgas, propaan en butaan produceren zowel UV- als IR-straling. Uiteraard is het van belang om te kiezen voor een type vlammenmelder dat past bij de aanwezige stoffen en hun stralingspatroon.
Meer dan 100.000 klanten in de Benelux vertrouwen dagelijks op onze dienstverlening
Wellicht ook interessant voor u?
Meer weten
over rookdetectie?